جنگ، حتی اگر روی زمین به پایان رسیده باشد، در ذهن و روان جامعه همچنان ادامه دارد.

جنگ میان ایران و اسرائیل در دو هفته گذشته، هرچند حالا به‌ظاهر فروکش کرده، اما رد پای عمیقی در اقتصاد کشور، به‌ویژه در مناطق حساس و گردشگرپذیر مانند جزیره کیش باقی گذاشته است.

کیش، به‌عنوان یکی از مهم‌ترین مقاصد گردشگری کشور، همواره وابستگی شدیدی به امنیت روانی جامعه، ارتباطات هوایی پایدار، و جریان آزاد گردشگری داخلی و خارجی داشته است.

اما اکنون، درحالی‌که پروازها به‌صورت رسمی در طول روز برقرار شده‌اند، تنها ۵ پرواز به فرودگاه کیش در روز جاری وارد شده‌اند؛ در تابستانهای دو سه سال گذشته، به کاهش پروازها به ۱۰-۱۵ عدد در روز نقد می کردیم و امروز بعد از ۲۲ روز لغو پروازها، به ۵ پرواز رسیده ایم. آماری که نه‌تنها نگران‌کننده، بلکه هشداردهنده است.

این روزها، بلاتکلیفی فضای غالب فعالان اقتصادی کیش است. هتل‌داران، غرفه‌داران، رانندگان، مراکز تفریحی و حتی سرمایه‌گذاران، چشم‌انتظار روشن شدن تکلیف روزهای پیش‌رو هستند.

آیا آرامش بازمی‌گردد؟

آیا اعتماد مردم به سفر، به اقتصاد، به سرمایه‌گذاری دوباره شکل می‌گیرد؟

تجربه نشان داده است که امنیت اقتصادی، پیش از آن‌که وابسته به واقعیت‌های سیاسی باشد، به حس امنیت در مردم وابسته است. اکنون، هرچند صدای آژیرها خاموش شده، اما صدای بلاتکلیفی در بازار کیش هنوز شنیده می‌شود.

کیش، به‌دلیل موقعیت خاص و ساختار اقتصادی‌اش، بیش از سایر نقاط کشور از نوسانات امنیتی و سیاسی آسیب می‌بیند. کاهش پروازها، کاهش مسافر، کاهش تقاضا، و در نهایت، رکود در بازار، در حلقه‌ای تکراری دست‌به‌دست هم می‌دهند تا اقتصاد جزیره، بار دیگر نفس‌نفس بزند.

پیشنهاد می کنیم با ایجاد بسته‌های حمایتی فوری برای کسب‌وکارهای گردشگری و خدماتی (از تخفیف اجاره تا تعویق اقساط بانکی)، برگزاری جشنواره ها و ایونت ها برای ایجاد امید و انگیزه میان گردشگران و کیشوندان، برگزاری کمپین‌های تبلیغاتی ملی و محلی برای بازگرداندن اعتماد عمومی به سفر به کیش، راه‌اندازی مسیرهای جایگزین مانند تورهای دریایی، سفرهای زمینی-دریایی و استفاده از فرصت‌های سفر گروهی ارزان‌قیمت و شفاف‌سازی توسط مسئولان محلی و کشوری درباره آینده پروازها، امنیت و تسهیلات سرمایه‌گذاری به بهبود شرایط فعلی کمک شود.

جنگ، زخم است؛ اما بدتر از جنگ، سکوت پس از آن است.

وقتی اقتصاد در بلاتکلیفی بماند، نااطمینانی، سرمایه را فراری می‌دهد، بازار را زمین‌گیر می‌کند و انگیزه را می‌خشکاند. کیش امروز نیازمند سیاست‌گذاری هوشمند، شفاف‌سازی سریع، و جلب اعتماد عمومی‌ست.

اگر قرار است اقتصاد کیش، مثل پرنده‌ای دوباره به آسمان برگردد، باید اول اطمینان پیدا کند که زمین زیر پایش، هنوز امن است.