در فکر اجاره خانه دو سه برابر شده بودیم که عیال مربوطه به من گفت : آقاجان چشمت روشن ، گالن آب هم گران شد ، گاز را هم ایقدر نیاوردن تا گرانش کردن… خانم های همسایه در گروه می گفتن ، بعضی مینی بوس ها هم به جای ۲۷۰۰ تومان ۳۰۰۰ تومان می گیرن ، بعضی تاکسی ها هم دلبخواهی کرایه میگیرند ، قیمت خونه ها هم میگن ۳-۴ برابر شده ، ماشین هم که نپرس ، ۲۰۰۶ از رده خارج را می گویند ۱۵۰ میلیون … راستی میگن سکه شده ۱۵ میلیون نمیخوای مهریه مو بدی ، دلار هم که شده ۳۰ هزار تومن ، راستی کفش هم که برای پسرجان نخریدی ، همونو فروشنده می گه قیمتش دو برابر شده ، بسته اینترنت ۴g اما با سرعت لاک پشتی هم با کلاس های آنلاین پسرجان یه هفته ای تموم شد ، دوباره باید شارژ کنی ، قبض آب و برق و فاضلاب هم اومده باید پرداخت کنی ،  تخم مرغ هم میگن شده دانه ای ۱۵۰۰ تومان ، راستی آقاجان حقوقتو گرفتی باید قصابی و میوه فروشی و سوپرمارکت هم بریم ، یه دو سه تومنی باید بزاری کنار…

مارا می گویی در حالی که به فکر یارانه ۱٫۵ دلاری و حقوق ۱۰۰ دلاریمان بودیم و به افق خیره شده بودیم قدم زنان سر به خیابان گذاشتیم و زیر لب آواز خواندیم….

مثل تموم عالم حال آقاجان خرابه خرابه خرابه
مثل تموم مردم ، بخت منم تو خوابه تو خوابه تو خوابه
آخه حقوقم اینجا ، طاقت قسط نداره نداره نداره
طاقت اینکه بهش ، تکیه کنم نداره نداره نداره
پولی واسم نمونده ، اوضاع خیلی خرابه
اما میگن آقاجان ، گرونی فقط حبابه
یادی نکردی از من ، رسم ریاست این نیست
پولی برام نریختی ، تو حرفت صداقتی نیست
دلم گرفت چه جورم، دردلم زیاده
سالهاست به جز گرانی ، هیچی به من نداده

مثل تموم عالم حال آقاجان خرابه خرابه خرابه
مثل تموم مردم ، بخت منم تو خوابه تو خوابه تو خوابه …..