جزیره کیش امروز در نقطه‌ای ایستاده که می‌تواند دوباره به یکی از الهام‌بخش‌ترین نمونه‌های توسعه در کشور تبدیل شود؛ اما این مسیر تنها زمانی ادامه خواهد یافت که بخش خصوصی، سرمایه‌گذاران و مدیریت توسعه‌محور در کنار یکدیگر باقی بمانند. روند یک‌سال اخیر و همچنین کارزار مردمی منتشرشده در حمایت از تداوم مسیر فعلی نشان می‌دهد که افکار عمومی، فعالان اقتصادی و کیشوندان به سطحی از بلوغ رسیده‌اند که دیگر اجازه بازگشت به عقب را نمی‌دهند و به‌خوبی می‌دانند توقف توسعه، هزینه‌های سنگینی برای آینده جزیره خواهد داشت.

واقعیت این است که بخش مهمی از حیات اقتصادی و اجتماعی کیش، بر دو پایه استوار است: زیرساخت پایدار و اعتماد سرمایه‌گذار. در ماه‌های اخیر، حل‌وفصل برخی از ابرچالش‌های حقوقی، تقویت شبکه آب و برق، فعال شدن پروژه‌ها و افزایش محسوس ورود گردشگر، فضای تازه‌ای از امید و رونق ایجاد کرده است. سرمایه‌گذار تنها زمانی حاضر به ورود سرمایه بلندمدت می‌شود که مسیر روشن باشد، تصمیمات ناگهانی و بی‌ثباتی مدیریتی وجود نداشته باشد و پروژه‌ها قربانی حاشیه‌سازی نشوند. کارزار اخیر نیز دقیقاً بر همین نکته تأکید دارد: نباید اجازه داد یک خطای فردی یا یک حاشیه کوچک بهانه‌ای برای توقف جریان توسعه شود.

در کنار این واقعیت‌ها، یک مشکل جدی نیز وجود دارد: گروهی از تندروها اساساً چشم دیدن رونق کیش را ندارند. این جریان کوچک اما پرصدا، هر بار که نشانه‌ای از پیشرفت، آرامش یا جذب سرمایه‌گذار دیده می‌شود، با حملات سازمان‌یافته، تخریب رسانه‌ای و فشارهای بیرونی تلاش می‌کند حرکت جزیره را کند یا متوقف کند. هدف این جریان، نه منافع مردم است و نه بهبود شرایط؛ بلکه صرفاً ایجاد بحران، ساختن حاشیه و ضربه‌زدن به مدیریتی است که توانسته وضعیت را از بن‌بست‌های گذشته بیرون بیاورد. کیش بارها هزینه این نوع رفتارها را پرداخته و مردم به‌خوبی می‌دانند هر زمان پروژه‌ای بزرگ یا رویدادی ملی شکل گرفته، همین افراد و گروه‌ها اولین کسانی بوده‌اند که تلاش کرده‌اند تصویر آن را مخدوش کنند.

در مقابل این جریان تخریبی، کیش ظرفیت‌های بی‌بدیلی دارد. امنیت اجتماعی، موقعیت جغرافیایی ممتاز، زیرساخت گردشگری و برند ملی آن، اگر درست مدیریت شوند، می‌توانند این جزیره را به هاب گردشگری بین‌المللی، مرکز تجارت آزاد و بستری برای فناوری‌های نو تبدیل کنند. اما همان‌قدر که فرصت‌ها بزرگ هستند، تهدیدها نیز جدی‌اند. هرگونه بی‌ثباتی مقرراتی، ورود نگاه‌های غیرتخصصی، یا تقویت جریان‌های تندرو و تخریبی، می‌تواند سرمایه‌گذار را فراری دهد و چرخ رونق را از حرکت بازدارد.

برای حفظ مسیر فعلی، باید از مدیرانی که توانسته‌اند در ماه‌های اخیر زیرساخت‌ها را تثبیت کنند، اعتماد فعالان اقتصادی را بازگردانند و پروژه‌های متوقف‌شده را احیا کنند، در برابر حاشیه‌سازی‌ها و تخریب‌گران محافظت شود. بخش خصوصی نیز باید نقش واقعی در تصمیم‌سازی و سیاست‌گذاری داشته باشد. اقتصاد کیش بدون حضور سرمایه‌گذار نمی‌چرخد و سرمایه‌گذار بدون امنیت حقوقی و ثبات مدیریتی پا به میدان نمی‌گذارد.

پیام امروز کیش باید روشن باشد: این جزیره متعلق به مردم، کارآفرینان و فعالان اقتصادی است، نه میدان تاخت‌وتاز جریان‌هایی که از توسعه هراس دارند. کارزار اخیر نشان داد که جامعه کیش درک عمیقی از این خطر دارد و با صدایی واحد خواستار ادامه مسیر فعلی است.

کیش دیگر تحمل بازگشت به عقب را ندارد. آینده این جزیره زمانی تضمین می‌شود که مدیریت توسعه‌گرا فرصت تکمیل برنامه‌های خود را داشته باشد، بخش خصوصی در مرکز میدان باشد، سرمایه‌گذار احساس امنیت کند و اجازه داده نشود که تندروها بار دیگر چرخ توسعه را قفل کنند. اگر این هم‌افزایی ادامه یابد، کیش نه‌تنها دوباره خواهد درخشید، بلکه به الگویی ملی تبدیل می‌شود؛ الگویی که نشان می‌دهد توسعه واقعی تنها از مسیر همدلی مردم، احترام به سرمایه و دوری از تخریب و افراط‌گرایی می‌گذرد.