فردا در تقویم فعلی ما، روز مرد و روز پدر است؛ مناسبتی برای قدردانی از نقشی که در شرایط امروز اقتصادی و اجتماعی، بیش از هر زمان دیگری با فشار و مسئولیت گره خورده است. پدر بودن در این روزگار، تنها یک عنوان خانوادگی نیست، بلکه ایستادن در خط مقدم تأمین معیشت، امنیت روانی و آرامش خانواده است.

بسیاری از مردان، در مواجهه با مشکلات اقتصادی، ناپایداری‌های شغلی و نگرانی از آینده، ترجیح می‌دهند سکوت کنند. دردها گفته نمی‌شود، اضطراب‌ها بروز پیدا نمی‌کند و فشارها در درون انباشته می‌شود؛ نه از سر بی‌تفاوتی، بلکه برای آن‌که فضای خانواده آرام بماند و امید فرو نریزد.

پدر بودن، در شرایط فعلی، به معنای مدیریت هم‌زمان دغدغه‌های معیشتی، مسئولیت‌های تربیتی و نگرانی‌های اجتماعی است؛ مسئولیتی که اغلب بدون مطالبه و بدون دیده شدن انجام می‌شود. بسیاری از مردان، خواسته‌های شخصی خود را به تعویق انداخته‌اند تا خانواده‌شان کمتر آسیب ببیند و این فداکاری، بخش نانوشته‌ای از زندگی روزمره آن‌هاست.

واقعیت این است که فشارهای اقتصادی امروز، بار مضاعفی بر دوش مردان خانواده گذاشته است؛ فشاری که اگرچه کمتر درباره آن سخن گفته می‌شود، اما آثار آن در رفتار، سکوت و خستگی‌های پنهان قابل مشاهده است.

روز مرد و روز پدر، فرصتی است برای توجه به این واقعیت اجتماعی؛ برای دیدن نقش مردانی که بی‌صدا ایستاده‌اند و هزینه پایداری خانواده را با صبوری پرداخت می‌کنند.

امید آن است که ایران زمین، ققنوس‌وار از دل این شرایط دشوار عبور کند؛ آرامش، ثبات و رفاه به جامعه بازگردد و مردان این سرزمین، به‌جای تحمل مداوم فشار، فرصت نفس کشیدن در امنیت و آرامش را دوباره تجربه کنند.

روز مرد و روز پدر گرامی باد.