گاهی چند ثانیه تصویر، آن‌قدر تقطیع و جهت‌دار منتشر می‌شود که انگار قرار است جای یک واقعیت کامل را بگیرد؛انگار می‌شود با چند قاب بریده، هویت یک جزیره را تعریف کرد.
اما واقعیت این‌قدر ساده نیست.
مدیر روابط عمومی سازمان منطقه آزاد کیش، به‌درستی در توئیتی نوشت:«کیش را با چند ثانیه بریده‌شده نمی‌شود روایت کرد. کیش جزیره تکثر است، نه یک قاب، نه یک صدا، نه یک روایت تحمیلی… روایت واقعی کیش را باید در کنار مردمش دید.»
مسأله دقیقاً همین‌جاست.
خطاب به برخی بلاگرها باید صریح گفت:یا نادانید، یا مغرض.و واقعیت این است که بیشتر، احتمال نوع دوم به ذهن می‌رسد؛ روایتی هدف‌دار برای ساختن حاشیه و برهم زدن تصویری که سال‌ها با زحمت شکل گرفته است.
این نخستین‌بار نیست که برای کیش، حاشیه می سازند.کیش بارها در آتش افراط و تفریط‌ها سوخته؛گاه با سخت‌گیری‌های بی‌مورد، گاه با تصویرسازی‌های اغراق‌آمیز و غیرواقعی.و در این میان، آنچه آسیب دیده، نه یک ویدئو یا یک خبر، بلکه ظرفیت‌های واقعی این جزیره بوده است.
کیش می‌توانست و هنوز هم می‌تواند، یکی از مهم‌ترین قطب‌های:گردشگری حرفه‌ای،فناوری‌های نوین،و تجارت منطقه‌ای و جهانی در کشور باشد.
زیرساخت‌ها، موقعیت جغرافیایی، تجربه‌های موفق گذشته و مهم‌تر از همه، سرمایه انسانی این جزیره، چیزی نیست که به‌سادگی نادیده گرفته شود.اما هر بار که روایت‌های سطحی و حاشیه‌ساز جای واقعیت را می‌گیرند، بخشی از این ظرفیت‌ها در سایه بی‌اعتمادی و سوءبرداشت‌ها کم‌رنگ می‌شود.
کیش، نه آن‌چیزی است که در چند ثانیه نمایش داده می‌شود،و نه آن‌چیزی که گاه در افراط و تفریط‌ها ترسیم می‌کنند.
کیش، یک فرصت است.فرصتی که اگر درست دیده و درست روایت شود، می‌تواند نقش مهمی در آینده اقتصاد کشور ایفا کند.
امید آن است که از این پس، به جای تقطیع و تحریف،به جای حاشیه‌سازی،نگاه‌ها به سمت احیای ظرفیت‌ها برود.
ظرفیت‌هایی که اگر به‌درستی مدیریت شوند،می‌توانند در خدمت توسعه گردشگری، رشد فناوری و رونق تجارت کشور قرار بگیرند.
و شاید آن روز، دیگر لازم نباشد از کیش دفاع کنیم؛چرا که خودش، بهترین روایت از خودش خواهد بود.