در روزهای اخیر، بحث‌ها و حساسیت‌های فراوانی پیرامون آینده ‌‌‌‌کیش‌ایر شکل گرفته است. برخی تصور می‌کنند این واکنش‌ها صرفاً دفاع از یک برند یا نام تجاری است؛ اما واقعیت بسیار فراتر از این برداشت ساده است. آنچه امروز فعالان اقتصادی، گردشگری و اجتماعی جزیره بر آن تأکید می‌کنند، دفاع از یک دارایی راهبردی است؛ دارایی‌ای که نقش آن در حیات اقتصادی کیش، کمتر از نقش آب و برق و زیرساخت‌های حیاتی دیگر نیست.
کیش‌ایر برای ما فقط یک شرکت هواپیمایی نیست. این شرکت، شریان اصلی اتصال جزیره به سرزمین اصلی و جهان بیرون است؛ شریانی که هر اختلال در آن، مستقیماً بر گردشگری، سرمایه‌گذاری، اشتغال و حتی کیفیت زندگی ساکنان اثر می‌گذارد. به همین دلیل، تصمیم‌گیری درباره آینده آن باید با دقت، شفافیت و نگاه توسعه‌ای انجام شود.
توقف واگذاری کیش‌ایر نتیجه رویکرد مسئولانه و پیگیری‌های مستمر مدیریت سازمان منطقه آزاد کیش است؛ مدیریتی که با درک اهمیت این شرکت برای آینده اقتصادی جزیره، از نخستین لحظه بر ضرورت حفظ این دارایی راهبردی تأکید کرد. امروز این تصمیم، نشانه‌ای روشن از عزم سازمان برای صیانت از منافع عمومی و بازگرداندن کیش‌ایر به جایگاه واقعی خود در خدمت‌رسانی به مردم و فعالان اقتصادی است.
تصمیم اخیر برای توقف فرآیند واگذاری کیش‌ایر، اقدامی ضروری و قابل تقدیر است؛ اما این توقف نباید پایان ماجرا تلقی شود. این تصمیم باید آغاز یک بازنگری جدی در حکمرانی شرکتی کیش‌ایر باشد. سال‌هاست که این شرکت با چالش‌هایی در حوزه مدیریت، ساختار مالی، برنامه‌ریزی عملیاتی و نوسازی ناوگان مواجه است. اکنون زمان آن رسیده که این مسائل با رویکردی حرفه‌ای و مبتنی بر استانداردهای صنعت هوانوردی حل‌وفصل شود.
سخن آخر
کیش‌ایر یک دارایی معمولی نیست که بتوان درباره آن تصمیم‌های شتاب‌زده گرفت. این شرکت بخشی از هویت اقتصادی و اجتماعی جزیره است. امروز که صدای مطالبه‌گری مردم و فعالان کیش بلند شده، باید آن را فرصتی برای اصلاح، بازسازی و تقویت این سرمایه ارزشمند دانست.مسیر پیش‌رو، مسیری تخصصی و زمان‌بر است؛ اما اگر با شفافیت، عقلانیت و مشارکت ذی‌نفعان طی شود، می‌تواند آینده‌ای مطمئن‌تر برای کیش و کیش‌ایر رقم بزند.

احمد جمشیدی، مشاور مدیرعامل منطقه آزاد کیش