تصمیم وزارت آموزش و پرورش برای لغو امتحانات نهایی در چهار استان جنوبی، با توجه به شرایط خاص و ناپایدار منطقه، اقدامی قابل درک، صحیح و در راستای حفظ سلامت دانشآموزان است. اما آنچه امروز بیش از هر چیز خانوادهها و دانشآموزان را آزار میدهد، نه صرفاً لغو امتحان، بلکه بلاتکلیفی است.
هزاران دانشآموز در هرمزگان، بوشهر، خوزستان و سیستان و بلوچستان، ماهها در شرایط سخت، تلاش کردهاند. اکنون در حالی که بسیاری از همسالانشان در سایر استانها برنامه تابستانی خود را به زودی آغاز می کنند، آنان همچنان زیر فشار روحی و اضطراب ناشی از نامشخص بودن زمان برگزاری امتحانات قرار دارند.
جنوب کشور این روزها علاوه بر شرایط خاص جنگی، با گرمای طاقتفرسا نیز مواجه است. آیا منطقی است دانشآموزی که باید پس از یک سال تحصیلی سخت، فرصتی برای استراحت و بازیابی روحیه داشته باشد، هفتهها و شاید ماهها در فضای اضطراب و مطالعه اجباری باقی بماند؟
از وزیر محترم آموزش و پرورش انتظار میرود هرچه سریعتر درباره نحوه برگزاری این آزمونها تصمیمی شفاف و قطعی اتخاذ شود. اگر امکان برگزاری حضوری در کوتاهمدت وجود ندارد، باید گزینههای جایگزین با نگاه کارشناسی بررسی شود؛ از جمله برگزاری آزمون به صورت آنلاین و ایمن، یا هر روش قانونی دیگری که هم عدالت آموزشی را حفظ کند و هم دانشآموزان را از این بلاتکلیفی خارج سازد.
امروز مطالبه خانوادهها، تنها تغییر زمان امتحان نیست؛ مطالبه آنان پایان دادن به اضطراب فرزندانشان است. دانشآموزان نباید قربانی شرایطی شوند که خارج از اختیار آنهاست. آینده تحصیلی آنان نباید هفتهها در حالت تعلیق باقی بماند.
وزارت آموزش و پرورش همواره از «عدالت آموزشی» سخن گفته است. عدالت، تنها در برگزاری یکسان آزمونها خلاصه نمیشود؛ عدالت یعنی درک شرایط متفاوت دانشآموزان و اتخاذ تصمیمی که کمترین آسیب را به آینده و آرامش روانی آنان وارد کند.
امروز بیش از هر زمان دیگری، دانشآموزان جنوب کشور منتظر یک پاسخ روشن هستند؛ پاسخی که به بلاتکلیفی پایان دهد، آرامش را به خانوادهها بازگرداند و اجازه ندهد تابستان آنان زیر سایه اضطراب امتحانی سپری شود.




