سلام دوباره آقاجان به همه عزیزان دل… دلتنگتون بودم اساسی و خوشحالم از اینکه دوباره می تونم واستون بنویسم. از آنجا که آقاجان در معیارهای « جهانی» قرار دارد، شخص شخیص آقاجان تصمیم گرفت همگام با تکنولوژی باشه و از جریده چاپی بیاد بیرون و مرزها را کنار بگذارد و در حصار تیراژ چندهزارتایی نباشد و به افق های دور و مخاطبین میلیون تایی بیندیشد… خلاصه براتون بگم، آقاجان همون آقاجانِ سابق هست و سعی می کنه مثل همیشه از دردِ دلتون بگه و حتی اگه خودش هم دلش خون باشه بازم قلمش شیرین و طناز باشه… اینجا دیگه دغدغه هام کمتره…آخه اینجا واس ماس… کُلش واس ماس… دیگه نیازی به جواب دادن به سردبیرجان سابق هم نیست و کاملا خودمختاریم… فقط اشکالش اینجاست که یه خورده شیطونی کنیم، مستقیم خودمان را می برند اسمش را نبر و کمپوت لازم می شویم و دیگر کسی نیست که تقصیرها را به گردنش بیاندازیم… بگذریم آقاجان… حال ما خوب است و ملالی نبود جز دوری شما که بحمدالله دیدار حاصل شد… پسرجان هم خوب هست و از امروز راهی مدرسه شده است… عیال مربوطه هم کما فی السابق حکمرانی می کنند و با سکه ۴-۵ میلیون تومانی، آقاجان دیگر جرات جیک زدن هم ندارد و به موقع ظرف ها و لباس ها را می شورد، خانه را جارو زده و رفت و روب می کند… آری، اینچنین بود برادر وصف حال آقاجان در طی این ایام فراق…