من همیشه به ضرب المثل ها علاقه داشتم و سعی می کردم تاجایی که بشه بعضی ها رو به صورت عملی مشاهده کنم (قدیمی ترینشون برمیگرده به زمانی که ۷سالم بود و داداش ۲ساله م دستش را بریده بود و من نمک ریختم روی زخمش ،وقتی گریه افتاد و گفت میسوزه فهمیدم نمک به زخمم نپاش یعنی چی!)

بدم اومد از خودم!خدایا مرا ببخش و بیامرز!

در همین راستا (تحقق ضرب المثل)زمانی که وارد جزیره شدم ،با خودم گفتم برم روی اسکله و ببینم وقتی میگن* ماهی را هر وقت از آب بگیری تازه س * یعنی چه!؟

وسایل تحقیق رو آماده کردم و رفتم،اونجا باصحنه ای که مواجه شدم فهمیدم چقدر همه دنبال این مسئله هستن!یعالمه قلاب و طعمه های رنگارنگ و انسان های تشنه ی تحقیق!

(البته قبل از رفتن به ماهیگیری من تحقیق کردم دیدم ماهی هایی که دراین قسمت زندگی میکنن از نوع نادر نیستن که نگران انقراضشون باشیم از نوع ناصر هستن)

صحنه ی جذابی بود

ماهیگیرا با هر تکانی که قلابشون میخورد دلشون میلرزید و با یعالمه امید قلاب رو میکشیدن بالا و اگر ماهی گرفته بودن همه ی افراد اونجا دورشون جمع میشدن .

یه نفر ماهی گرفت و منم مثل بقیه رفتم ماهی رو که تازه از آب گرفته بودن ببینم تازه س!؟خب صددرصد تازه بود ! اورجینال (یاد شعر بچگیمون افتادم:ماهی باید تو آب باشه تا همیشه زنده باشه)شانس اوردم بلند بلند این شعرو نخوندم ! وگرنه به نزدیکترین مهدکودک تحویلم میدادن!
ماهیه یکم بالا پایین پرید دلش دریا میخواست و دل ماهیگیر براش سوخت و دوباره انداختش توی دریا،البته تعداد افرادی که ماهی ها را به دامان دریا پرت میکنن!کمه و بعضی ها برای وعده غذایی روش حساب میکنن و میگن چراغی که به خونه رواست به چین!حرام است!