روز گذشته فراخوان عضویت در خانه مطبوعات کیش صادر و در فضای مجازی پخش گردید. صحبت های زیادی در این مورد انجام گرفت، گویا برخی دوستان رسانه ای و مسئولان گرامی، از نقدها و ایرادات ناراحت گردیده اند. برای این دوستان و مسئولان گرامی باید گفت:

رسانه برای نقد است نه مدح و مبالغه . رسانه ها در کنار اطلاع رسانی خود مهم ترین رسالتشان نقد است. رسانه ای که خالی از نقد باشد مصداق عینی این عبارت است که: عدم اش به ز وجود!

از دو زاویه باید مساله مهم و حیاتی نقد را در سطح جامعه مورد توجه قرار داد. اول اینکه: همه ما مردم چه آنها که مسئول و مدیر هستند و چه مردم عادی و چه خبرنگاران و فعالان رسانه ای باید ظرفیت نقدپذیری خود را بالا ببرند. دوم اینکه: خبرنگاران و فعالان رسانه ای به اصول و قواعد یک نقد علمی، منطقی و منصفانه آشنایی کافی پیدا کرده و به بهانه نقد، قدم در راه تخریب و توهین و افترا نگذارند.

سخن ، درددل و نقد درباره خانه مطبوعات و اوضاع رسانه های کیش بسیار است. طبق تبصره پنجم ماده ۴۲ اساسنامه خانه مطبوعات کشور، در نشریات چاپی اعلام وصول نیمی از شماره های چاپ شده در سال گذشته برای معرفی خبرنگار و عضو به خانه مطبوعات، الزامی می باشد. با کمی تامل ، می توان از اعضای موسس فاقد این ضرورت چندین نفر را نام برد. ازپایگاه های خبری فاقد مجوز وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و … که بگذریم به نشریاتی می رسیم که در تعداد بسیار محدود و گاها مناسبتی و صرفا جهت ارائه به سازمان منطقه آزاد چاپ می شوند . از پشت پرده های این جریان می گذرم…

سوال دیگر اینجاست که هیئت موسسی که خود کاندیدای هیئت مدیره هستند، چگونه می توانند عادلانه صلاحیت متقاضیان عضویت در خانه مطبوعات را تایید کنند.

سخن و گفته بسیار است ، اما زبان به کام میگیریم و می گذریم و می گوییم: ما را به خیر این خانه مطبوعات امیدی نیست، شر مرسانید.