این روزها کوچه علی چپ خیلی طرفدار دارد آقاجان… خیلی خوب می شود که آدم بیخیال همه چیز باشد و خودش را به کوچه علی چپ بزند، انگار نه انگار که مشکلاتی هست و یا اتفاقی افتاده. نه خانی آمده و نه خانی رفته است. کافیست کار دلخواه خودش را بکند و وقتی صدای اعتراض ها بلند شد، خودش را به کوچه علی چپ بزند، تو گویی که همه چی آرومه، ما همه خوشبختیم… این در مورد خیلی ها صدق می کند و اصولا اکثر اوقات صرفه با آن است که خود را به نشیندن بزنی… چه مسئول باشی و چه کسی که کاری که نباید می کرد را کرده… نشنیدن بهترین راه است، بالاخره مرور زمان همه کارهای اشتباهمان را یه جوری راست و ریست می کند و در گذر زمان خطاها فراموش می شود. این روش بسیار پیشرفته در روزگار کنونی عالی جواب می دهد و امتحان خود را به خوبی پس داده است. این تجربه گرانقدر راهگشای خیلی ها است که آنجا هستند که نباید.

آری آقاجان فعلا باید گفت :

گوش اگر گوش تو و ناله اگر ناله من / آنچه البته به جائی نرسد فریاد است

تا بعد چه شود….