نمی دانم از چه بنویسم، از جوانانی که به جای حجله دامادی برایشان حجله مرگ تدارک دیدند یا دانشجویانی که به جای رسیدن به کلاس استاد، و یا مسافرانی که به جای رسیدن به جزیره کیش مظلومانه در خون خود غلطیدند و آنها را از میان آهن پاره های باقی مانده ای به نام ماشین بیرون آورده و به پدران و مادران گریانشان تحویل دادند. از بیمارانی که به امید شفا و بهبود به بندرلنگه می رفتند و این جاده آخرین ایستگاه زندگی‌شان بود.

جاده ی مرگی که در هر وجبش جوانی جان داده است ، مادری به عزا نشسته و کودکی یتیم گشته است…

مسیری که دروازه ورود به کیش و شاهراه و شاهرگ این جزیره است و روزانه هزاران مسافر و شهروندان شیبکوه از آن عبور می‌کنند.

اما نمی دانیم چرا ٧ کیلومتر جاده ای که برای اتوبان نمودن این راه در دست احداث است با گذشت بیش از ٣ سال تکمیل نمی شود.

کمتر روستایی در منطقه است که از این اژدهای خونخوار آه وناله اش به آسمان نرفته باشد. گویا جاده باریک بندرچارک در گرفتن جان انسانها روی (کرونا) را سفید کرده است.

جناب دکتر همتی استاندار محترم

از تدبیر وانصاف به دور است که جان انسان‌ها که خداوند به آنها کرامت داده و برای حفظ آن دین وشرعش را تعطیل می کند اینچنین در قربانگاهی به نام جاده به حراج گذاشته شود…

استاندار محترم و محبوب این خواسته همه مردمان بخش شیبکوه و سایر هموطنان عزیزمان عموما است که این پروژه که برای آنها *حکم مرگ و زندگی* را دارد سریع تکمیل شود قبل از اینکه انسانهای مظلوم دیگری قربانی شوند و سازمانهای مربوط این پروژه جزء اولویتهای اول در اجرا قرار بگیرد و همچنین از مهندس جباری نماینده مقتدر غرب هرمزگان در مجلس شورای اسلامی نیز تقاضامندیم به این موضوع ورود نمایند و ضمن پیگیری این مهم، در تامین اعتبارهای لازم برای این پروژه در جهت رفع مشکلات مردم اقدام نمایند.