سال ۱۴۰۰ با همه خوب و بدش به پایان رسید. همانگونه که در یادداشت های قبلی گفته ام سال ۱۴۰۰ را باید یک سال عجیب و غریب برای کیش نامگذاری کرد. سالی که علاوه بر مشکلات متعدد مانند تورم افسار گسیخته، گرانی بیش از حد مسکن و اجاره خانه، تنش ها و مشکلات ناشی از مصوبات مربوط به مالیات در مناطق آزاد و به خصوص مالیات بر ارزش افزوده، کرونا و محدودیت های آن، ممنوع بودن واردات خودرو و گرانی سرسام آور خودروها و موارد متعدد دیگر، باید به عنوان رکورد دار بی ثباتی مدیریتی نیز نامیده شود. از اسفند ۹۹ تا اسفند ۱۴۰۰ جمعا ۴ مدیرعامل و سرپرست مسئولیت مدیریت خاص ترین منطقه آزاد کشور را به عهده داشتند که البته اگر مدیریت چندروزه سعید پورزادی با حکم عجیب و عنوان (( مسئول اداره سازمان منطقه آزاد کیش)) را هم محاسبه کنیم به عدد ۵ مدیر یا مسئول می رسیم .
باید دید مهدی کشاورز که با حکم مدیرعاملی و عضویت هیئت مدیره سازمان منطقه آزاد کیش در روزهای پایانی سال مشغول به کار شده است چگونه عمل خواهد کرد و مدت مدیریتش چقدر خواهد بود. قطعا کیش با داشتن ثبات مدیریتی و به شرط تلاش برای استفاده کامل از ظرفیت های اقلیمی و قانونی و داشتن زیرساخت های مناسب می تواند آینده بسیار روشنی داشته باشد.
اگر نگاه مدیریت کیش و مدیران بالادستی، توسعه گرانه و مطابق با قوانین و ظرفیت های مناطق آزاد باشد و هدف حداقلی نیز رقابت با مناطق آزاد کشورهای همجوار باشد و نه مقایسه کیش با برخی شهرستان های داخلی می توان از این خاکپاره مرجانی، ارزش افزوده بسیاری برای ایران عزیز آفرید.
جزیره ۹۲ کیلومتری کیش به تنهایی هم تراز با چندین استان کشور، گردش اقتصادی و مالی داشته و بخش خصوصی قدرتمند آن سعی در حفاظت از داشته ها و بهبود شرایط اقتصادی و اجتماعی را دارد و امید کیشوندان نیز این است که تمام مزایای قبلی کیش حفظ گردیده و به آن اضافه گردد. امیدواریم سال ۱۴۰۱ سال بازگشت کیش بر روی ریل توسعه و رشد باشد.




