یکی از مشکلات سال های ابتدایی تشکیل سازمان منطقه آزاد کیش، معضل حمل و نقل و تردد ساکنان و گردشگران در کیش بود. در آن مقطع، پرتعدادترین وسیله نقلیه در کیش موتورسیکلت بود و حتی این موتورها اقدام به مسافرکشی هم میکردند. خیابانهای کیش محدود و کم عرض بودند و بی پروایی موتور سواران در تردد خطرزا از معابر هم بر لزوم کنترل تردد موتورها می افزود.

بدترین تراژدی که یادم می آید در کیش رخ داد، تصادف شدید یک دستگاه موتورسیکلت بود که جان راکب نوجوان بومی آن به نام مهدی را گرفت.
در آن زمان خبری از استقرار نیروی انتظامی در کیش نبود و وظیفه کنترل ترافیک به عهده تشکیلاتی به همین نام به مدیریت جناب سرهنگ میرفندرسکی با حدود سی پرسنل بود که امکانات محدودی در حدود سه دستگاه خودرو داشتند.

کارکنان ترافیک در آن مقطع دارای یونیفرم متحدالشکل زیبایی بودند که جذابیت زیادی برای گردشگران کیش داشت. پرسنل ترافیک در سخت ترین شرایط آب و هوایی مانند گرمای طاقت فرسای تابستان و بارندگی های فصل زمستان در معابر کیش حضور داشتند و تا پاسی از شب بر تردد خودرو ها نظارت میکردند.

طبق قراردادی که به ابتکار سرهنگ میرفندرسکی با صاحبان خودروها منعقد میشد، رانندگان خودرو موظف به پیروی و اطاعت از دستورات کارکنان کنترل ترافیک بودند و حتی سازمان مجوز داشت تا رانندگان خاطی را جریمه و یا خودرو آنان را توقیف نماید.

به خاطر ترکیب منظم و سازماندهی شده اداره کنترل ترافیک، مدیرعامل وقت دستور قاطع برای برخورد با موتورسیکلت و جمع آوری آنان را به این اداره صادر کرد.

راکبان موتورسیکلت که تعدادشان نسبت به خودروها در آن مقطع بیشتر بود، بنای مخالفت با این طرح را گذاشتند و حتی برخوردهایی صورت گرفت که منجر به کتک خوردن یکی از کارکنان کنترل ترافیک هم شد. نتیجه استقامت سازمان و تلاش های کنترل ترافیک، حذف موتورسیکلت ها از ترافیک کیش بود.

در آنزمان معدود کارکنان ترافیک جزیره کیش که حتی ضابط قضایی هم نبودند، موفق شدند آن معضل بزرگ جزیره کیش را از بین ببرنند و کیش را به عنوان تنها شهر بدون موتورسیکلت در سطح کشور مطرح کنند که حتی تبدیل به یکی از جذابیت های این منطقه شد.