جزیره کیش به عنوان نگین خلیج فارس و منطقهای با موقعیت استراتژیک اقتصادی، گردشگری و فرهنگی، شایسته بهرهمندی از یک نظام آموزشی پیشرفته، عادلانه و کارآمد است. با این حال، بررسیهای میدانی و نظرات کارشناسان حوزه آموزش و تربیت، حاکی از وجود چالشهای جدی در ساختار، امکانات و سیاستگذاری آموزشی در این جزیره است که نیازمند توجه فوری و تصمیمات مؤثر مدیریتی است.
کیش با همه ظاهر درخشان و ادعاهای رنگارنگ توسعه، هنوز نتوانسته است نظام آموزشیای در شأن موقعیت ویژه خود بسازد. در حالی که کیش با عنوان پیشروترین منطقه آزاد معرفی میشود و میلیاردها تومان گردش مالی در آن جریان دارد، اما مدارسش با چالشهایی دستوپنجه نرم میکنند که بیشتر به مناطق محروم کشور شباهت دارند تا منطقهای ویژه و گردشگرپذیر.
مدارس دولتی کیش با کمبود امکانات آموزشی، فضای فیزیکی فرسوده و تجهیزات ناکافی مواجهاند. برخی مدارس حتی از داشتن آزمایشگاه مجهز، کارگاههای مهارتی یا امکانات هوشمندسازی محروماند. از سویی، نرخ بالای شهریه در مدارس غیرانتفاعی باعث شده خانوادههای متوسط و ضعیف در تنگنای انتخاب قرار بگیرند؛ نه میتوانند از امکانات باکیفیت بهرهمند شوند، نه صدای اعتراضشان شنیده میشود.
وضعیت معلمان نیز بهتر از این نیست. حقوقها کفاف زندگی در یک جزیره گرانقیمت را نمیدهد. برخی معلمان مجبورند همزمان چند شغل داشته باشند یا از سفر به جزیره صرفنظر کنند، زیرا تأمین هزینه سکونت برایشان مقدور نیست. همین موضوع باعث کاهش انگیزه، افزایش مهاجرت و اُفت کیفی آموزش شده است.هزینه بالای زندگی در کیش، با حقوقهای ثابت و غیررقابتی معلمان، موجب مهاجرت نیروهای باکیفیت، کاهش انگیزه در خدمت و افت کیفی آموزش شده است. برخی معلمان حتی امکان اسکان مناسب در جزیره را ندارند.
بر خلاف تصور عمومی، کیش نه قطب علمی است و نه مرکز نوآوری آموزشی. حتی برنامههای پرورشی نیز اغلب کلیشهای، تکراری و بیاثر هستند. جای خالی آموزشهای مهارتی، فناوریمحور، و تربیتمحور به شدت احساس میشود.
سکوت مسئولان، بیتوجهی به وضعیت اسف بار نهاد آموزش و پرورش کیش و نبود مشارکت واقعی نخبگان در تصمیمگیریها، آینده تحصیلی دانشآموزان این جزیره را تهدید میکند.
اگر امروز آموزش در کیش به عنوان یک اولویت راهبردی دیده نشود، فردا دیگر حتی ظواهر توسعه نیز کارکرد خود را از دست خواهد داد. کیش برای پیشرفت واقعی، نیاز به یک تحول جدی در آموزش و پرورش دارد؛ تحولی که از درک عمیق عدالت آموزشی آغاز شود و با تأمین منابع انسانی، مالی و فکری لازم ادامه یابد.
افرادی که در استان هرمزگان، حامی وضعیت موجود هستند و با رایزنی ها و فشارهای خود، برای جلوگیری از تغییرات اعمال نفوذ می کنند، قطعا دلسوز دانش آموزان و فرهنگیان کیش نیستند.




