سالها پیش خبرگزاری مهر عکس هایی از منطقه بومی نشین جزیره کیش منتشر کرد که خیلی ها را در بهت و حیرت فرو برد. عکس ها نشان می داد که در کنار جلوه های زیبای گردشگری در کیش هیولای فقر و عقب ماندگی در محله بومی نشین سفین کیش ، جولان می دهد. کنار آمدن با این تناقص هولناک کمی سخت بود. این تصاویر که گویای دوگانگی و شکاف عمیق طبقاتی بود، مدت ها در ذهنم جا خوش کرده بود و رنجور از محیطی که دوگانگی فقر و ثروت بیداد می کرد.
تااینکه در سال ۹۳ ساکن کیش شدم و از نزدیک دیدم‌که ابن‌منطقه چه وصله‌ ناجوری بر تن‌کیش زیباست. اما خدا را شکر می کردم که گردشگران کیش پای در این‌منطقه نمی گذارند، الا برای خرید از بازار عرب هاکه با تاکسی می آمدند و‌می رفتند. پس کسی این ناقض ها دردناک را نمی دید.
سالها این پرسش در بین مدیران سازمان‌منطقه آزاد و برخی سرمایه گذاران کیش مطرح بود که با این زخم‌کهنه بر تن کیش جوان چه‌کنند؟ عده ای طرح دادند که ساکنان غیر بومی این منطقه  که از کارگران و نیروهای خدماتی مهاجر بودند را به خارج از کیش منتقل کنند و در جایی مثل بندر آفتاب اسکان بدهند و کارگران را هر روز با کشتی به جزیره بیاورند و برگردانند. که البته طرح ساده ای نبود و انجام آن تا حدود زیادی ناممکن. تا اینکه جوانی بومی و‌ساکن در این منطقه، بنام محمد جاسم پور خانه دویست ساله اجدادی اش را تبدیل به موزه و خانه بومیان کیش کرد. طرحی که پس از چندی منطقه را از هر لحاظ دگرگون کرد. از آن پس خانه بومیان کیش روزانه‌ محل بازدید صدها گردشگری شد‌که‌ با چهره تازه از کیش مواجه می شدند و این برای پرستیژ کیش جالب نبود.
پس از ان سازمان منطقه آزاد که‌گویی می فهمید حضور این همه‌گردشگر به روستای سفین، که هنوز از در و دیوارها و خیابان ها و‌کوچه هایش فقر و‌فلاکت می بارد، جنبه های بصری بدی دارد. لذا  شروع کرد به مرمت خیابانها و‌کوچه ها و رنگ آمیزی خانه های کثیف و قدیمی تا کمی از چهره نازیبای منطقه بکاهد و به قولی مقابل گردشگران ابرو داری کند. این‌کار بزرگ آقای جاسم پور که باعث شده بود پای گردشگران به این منطقه باز شود، موجب شد تا ساکنان بومی و عرب روستای سفین به این فکر بیفتند تا از موقعیت مناسب پیش آمده درآمدزایی کنند. لذا به مرور بسیاری از خانه‌های مخروبه تبدیل به کافی شاپ و رستوران های محلی شد. رستوران هایی که در آنجا غذاها و‌نوشیدنی های بومی و سنتی سلف می‌ شد.‌در کنار این کافه ها و رستوران های بومی ، فروشگاه هایی هم باز شدند که لباس و زیورالات بومیان را به فروش می گذاشتند. زمان کمی گذشت تا منطقه فقیر نشین سفین که روزی لکه ناجوری بر تن‌کیش بود. تبدیل به یکی از مناطق جذاب و متفاوت گردشگری در کیش شود. و‌حالا شب‌های سفین زبانزد گردشگرانی شده بود که پاسی از شب دور هم جمع می شوند، می خوردند و‌می نوشیدند و قلیان می کشند . حالا سفین محله ای کثیف و بد بویی نیست. محله ای است زیبا پر از کافه و رستوران و‌ پر از گردشگرانی که احتمالا بودن در این‌منطقه را بررستوران ها و‌کافه های مدرن و بزرگ کیش ترجیح می دهند. مخصوصا شب هایش که با ترنم موسیقی جنوبی و چای کرک و قلیان عربی آمیخته می شود تا برای گردشگران شبی خاطره انگیز بساز.
سفین گردشگر شدن خود را نخست مدیون جاسم پور است و خانه بومیانش و بعد حمایت سازمان و جوانان بومی کیش که به این حرکت پیوستند و با کافه ها و رستوران های بومی شأن، دگرپسی و دگر زیستی در جزیره را فراهم کرده اند.