«نشست خبری مدیرعامل سازمان منطقه آزاد کیش، سرشار از امید بود…» این جمله را بسیاری از ما بارها شنیده‌ایم. هر بار با چهره‌ای جدید، با ادبیاتی متفاوت اما محتوایی مشابه. محمد کبیری، سکاندار کنونی این سازمان، در تازه‌ترین نشست رسانه‌ای خود بار دیگر از تحول گفت، از بازگرداندن اراضی، از سفر ارزان، از جذب سرمایه گذار، از مدیریت شفاف و توسعه‌محور و از همه مهمتر ، کیش رویایی و نسل هفتمی ۱۴۱۴

 اما آیا حافظه تاریخی جزیره فراموش کرده است که همین مسیر را پیش‌تر، چهره‌هایی چون حجت عبدالملکی و سعید محمد در دبیرخانه و رحیم سرهنگی، لواسانی و کشاورز نیز رفته‌اند؟ با لیست بلندبالایی از اهداف و وعده‌هایی که بسیاری‌شان نه‌تنها محقق نشدند، بلکه در مواردی حتی پیگیری هم نشدند.

از صد میلیارد دلار سرمایه گذاری وعده‌داده‌شده اماراتی ها در مناطق آزاد در زمان عبدالملکی گرفته تا ۴۰۰ پرواز هفتگی بین کیش و قطر و  میزبانی از جام جهانی در دوران سعید محمد و رونق گردشگری کیش با طرح کذایی ” بزن بریم کیش” در دوران سرهنگی، همه و همه در ذهن مردم کیش به‌صورت یک لیست آرزو باقی مانده‌اند. لیستی که بودجه داشت، ولی برنامه اجرایی و ضمانت نظارتی خیر…

مردم کیش، در کنار فعالان اقتصادی و مدنی، بارها در جلسات و مراسم‌های رسمی به حرف آمده‌اند، سوال کرده‌اند، مطالبه کرده‌اند؛ اما در اغلب موارد، با لبخندهای دیپلماتیک و پاسخ‌هایی کلیشه‌ای مواجه شده‌اند. نتیجه این وضعیت، فرسایش سرمایه اجتماعی و بی‌اعتمادی عمومی به نهاد مدیریت جزیره است.

اکنون محمد کبیری جوان، خوش فکر و دارای ارتباطات خوب در مرکز، بر صندلی مدیریت منطقه آزاد نشسته و سخنان او با دقت شنیده می‌شود، اما با تردید. نه از سر بدبینی، بلکه از تجربه زیسته‌ای تلخ. مدیرعامل جدید باید بداند که در فضای کنونی، حتی بهترین وعده‌ها نیز بدون اقدام، نه‌تنها مفید نیستند بلکه مخرب‌اند. مردمی که سال‌هاست درگیر گرانی خودرو و مسکن، کمبود پرواز، رکود اقتصادی، و مهاجرت نخبگان هستند، به چیزی کمتر از اجرای ملموس و شفاف راضی نخواهند شد.

تنها راه بازسازی اعتماد، عبور از گفتار به عمل است. کافی است در پایان هر ماه، نه یک فهرست تازه از ایده‌ها، بلکه گزارشی واقعی از اقدامات انجام‌شده منتشر شود. کافی است مردم و رسانه‌ها، بتوانند تغییری هرچند کوچک اما واقعی را لمس کنند. این همان «تفاوت معنادار» است که انتظار می‌رود.

در غیر این صورت، محمد کبیری نیز به فهرست مدیرانی خواهد پیوست که نامشان با لیست وعده‌های خاک‌خورده گره خورده است؛ و این، نه تنها برای ایشان، که برای کیش، یک عقب‌گرد دیگر خواهد بود.