در روزهای اخیر، سازمان منطقه آزاد کیش و شرکت ملی انفورماتیک با هدف توسعه زیرساخت‌های فناوری اطلاعات، هوشمندسازی و ارتقاء تجارت الکترونیک، تفاهم‌نامه‌ای ۸ ماده‌ای امضا کرده‌اند که در نگاه اول نویدبخش آینده‌ای فناورانه و مدرن برای جزیره است. این تفاهم‌نامه بر تحقق «شهر هوشمند کیش»، «ارز دیجیتال اختصاصی»، «توکن املاک»، «بانک آفشور» و توسعه زیست‌بوم نوآوری تأکید دارد.

اما آیا واقعیت کیشِ امروز، تاب تحقق چنین چشم‌اندازهایی را دارد؟

پیش از پاسخ به این پرسش، کافی است نگاهی به وضعیت زیرساخت‌های فعلی فناوری اطلاعات در کیش بیندازیم. سرعت اینترنت در بسیاری از نقاط جزیره در سطحی نازل و غیرقابل رقابت با حتی متوسط کشوری است. کیفیت ارتباطات آنلاین برای فعالان اقتصادی، دفاتر استارتاپی، تولیدکنندگان محتوا و حتی رویدادهای علمی ـ فناورانه، به مانعی جدی بدل شده است.

مرکز نوآوری کیش، طی سالهای اخیر چه خروجی قابلی توجهی داشته است و فضاهای آن به چه کسانی و چه شرکت هایی واگذار شده است. جای فعالان استارتاپی کیش، در آن کجاست؟

از سوی دیگر، پروژه‌ها و ابتکارات واقعی بخش خصوصی، که سال‌ها در مسیر توسعه اقتصاد دیجیتال کیش تلاش کرده‌اند، نه‌تنها مورد حمایت قرار نگرفته‌اند، بلکه بعضاً با موانع و سنگ‌اندازی‌های مدیریتی نیز مواجه شده‌اند. نمونه بارز این مسئله، استارتاپ اقتصادی-گردشگری «کیش لاورز» است که با وجود تمرکز بر رمزارز، توریسم دیجیتال، و حل مشکلات گردشگران و سرمایه گذاران خارجی، از کمترین سطح همراهی ساختار رسمی برخوردار بوده است و بیشترین ضربات را خورده است.

همچنین، در حالی که سه دوره همایش «اقتصاد مبتنی بر بلاکچین» در سال‌های گذشته با مشارکت فعالان برجسته ملی در کیش برگزار شد، برگزاری دوره چهارم آن با موانع غیررسمی و عدم هماهنگی‌های نهادی، روزها است که در بوروکراسی و پاس کاری بین اتاق های سازمان منطقه آزاد کیش، متوقف مانده است؛ رویدادی که می‌توانست اعتباری بین‌المللی برای برند «کیش» به‌عنوان پایلوت فناوری ایجاد کند.

اکوسیستم نوآوری، چیزی فراتر از امضای تفاهم‌نامه‌هاست. توسعه پایدار فناوری، نیازمند عزم واقعی، همدلی بین مدیران و بخش خصوصی، تسهیل‌گری نهادهای نظارتی و ارتقاء زیرساخت‌های واقعی همچون اینترنت، فضای کار اشتراکی، حمایت از سرمایه‌گذاران جسور و تقویت ارتباط با مراکز علمی و مالی است.

تا زمانی که نابرابری میان وعده‌ها و عملکرد در میدان وجود دارد، اعتماد عمومی و امید فعالان نوآوری آسیب خواهد دید. جزیره کیش اگر می‌خواهد به جایگاهی شایسته در نقشه آینده اقتصاد دیجیتال ایران دست یابد، باید از «نقشه‌راه روی کاغذ» به «حرکت واقعی در میدان» برسد.