تنها ماندن فرزندان در خانه به ویژه برای مدت طولانی در مناطقی چون جزیره کیش بواسطه گرما و شرجی شدید و مشغله کاری والدین که بعضاً ساعت های طولانی برای امرار معاش در بیرون از منزل حضور دارند، یکی از عوامل خطرساز بویژه در گرایش به اعتیاد برای این قشر در جزیره کیش محسوب می شود.
البته این مسئله کلی می باشد و مختص یک منطقه نمی باشد و در هر منطقه ای از کشور، تنهایی فرزندان و کاهش نظارت والدین، اثرات مخرب را بدنبال دارد، منتها در جزیره کیش بواسطه هزینه های بالا و تأمین معاش زندگی، عمدتاً خانواده ها ساعت های بیشتری، نسبت به سایر شهرهای کشور مشغول به کار هستند و بعضاً دارای چند شغل بوده و شرایط آب و هوایی گرم و شرجی و دوری از مدرسه بویژه در شش ماهه اول و هزینه های بالای برخی از تفریحات و سرگرمی ها، تنها ماندن فرزندان کیشوند را در منزل بدنبال خواهد داشت و اگر والدین و همچنین مسئولان ذی ربط، برنامه ریزی و نظارت درست برای مدیریت اوقات فراغت نوجوانان و جوانان بومی را نداشته باشند، احتمال بروز مشکلات عاطفی و افسردگی در آنان را بدنبال داشته و می تواند زمینه ساز رفتارهای پرخطر شود.
همانطور که تحقیقات و پژوهش ها نشان می دهد، نوجوانانی که ساعات طولانی بدون نظارت در خانه می مانند، بیشتر در معرض تجربه برخی از آسیب ها از جمله مصرف موادمخدر و مشروبات الکلی هستند، لذا نظارت ناکافی بر فعالیت ها، دوستان و محیط اجتماعی فرزندان، احتمال مواجهه با این آسیب ها را افزایش می دهد.
ارتباط با همسالان مصرف کننده در غیاب والدین، به ویژه در نوجوانان کنجکاو، خطرپذیری را تشدید می کند و در خانواده هایی که ارتباط گرم و صمیمی بین والدین و فرزندان وجود ندارد، ممکن است نوجوانان را به سمت جستجوی آرامش کاذب در موادمخدر سوق دهد.
کیشوندان و خانواده ها باید در نظر داشته باشند، تنهایی طولانی مدت فرزندان، می تواند منجر به اضطراب، افسردگی یا احساس بی هدفی و پوچی شود و نوجوانان برای فرار از این احساسات ممکن است به موادمخدر روی آورند.
در این خصوص نظارت هوشمندانه والدین، به نحوی که سختگیرانه نباشد و شامل آگاهی از فعالیت ها، دوستان و برنامه های روزانه فرزندان باشد، می تواند فرزندان را از این آسیب ها دور نگه دارد.
ایجاد محیط امن عاطفی، اختصاص زمان روزانه برای گفت وگو درباره احساسات و چالش های فرزند، تقویت عزت نفس از طریق تشویق موفقیت های کوچک و احترام به نظرات او، پرکردن اوقات فراغت و محدودسازی استفاده از فضای مجازی و شبکه های اجتماعی که ممکن است حاوی تبلیغات موادمخدر و سایر ناهنجاری ها باشد، از دیگر اقداماتی است که والدین می توانند انجام دهند.
در کنار مواردی که ذکر شد، آموزش مهارت های مقابله ای و آموزش «نه گفتن» به فشار همسالان و مدیریت استرس از طریق روش هایی مانند ورزش و تفریحات سالم در مصون سازی فرزندان بسیار موثر و تاثیرگذار است.
البته برنامه ریزی و نقش مهم مسئولان و دست اندرکاران بخش های دولتی و غیر دولتی در سطح جزیره برای ایجاد بستری مناسب و ارزان قیمت برای ورزش، سرگرمی و تفریحات فرزندان کیشوند، بعنوان کسانی که والدین آنان در توسعه و پیشرفت منطقه نقش بسزائی دارند را نباید فراموش کرد.
بیان این نکات به منزله تلنگر و حساس سازی والدین است، نه ترس و نگرانی، زیرا تنها ماندن فرزندان در خانه به خودی خود، عامل اعتیاد نیست، اما در ترکیب با عواملی مانند نظارت ضعیف، عدم برنامه ریزی برای اوقات فراغت، فشار همسالان و مشکلات عاطفی، خطر را افزایش می دهد.
بدون تردید والدین با آگاهی از علائم هشداردهنده و ایجاد محیطی حمایتی می توانند به طور مؤثر از گرایش فرزندان به موادمخدر جلوگیری کنند.