این روزها بعد از چندین سال رخوت، در جزیره کیش جشنواره‌ تابستانه برپا شده است؛ با آنکه جنگ ۱۲ روزه و شرایط ناپایدار اقتصادی کشور، می توانست بهانه ای برای مدیرعامل سازمان منطقه آزاد کیش، معاون گردشگری و دیگر دست اندرکاران، برای نشستن و تن دادن به رکود باشد، ولی با تبلیغات و رایزنی های گسترده با بانک ها و سازمان های مختلف و همچنین همراهی و حمایت بخش خصوصی، توانستند در دوره آتش بس و با وجود همه مشکلات، شادی و نشاط و در پی آن رونق نسبی را به کیش بازگردانند.

وام ۱۵ میلیون تومانی همراه با جایزه‌ی یک میلیارد تومانی هفتگی برای یک برنده‌ی خوش‌شانس. انگیزه مناسب و تبلیغی پرزرق‌وبرق است، اما واقعیت این است که: این‌ها نه توسعه‌اند و نه سرمایه‌گذاری، بلکه مُسکن‌هایی کوتاه‌مدت‌اند برای جزیره‌ای که به درمانی پایدار نیاز دارد.

سفر به کیش، خود باید به‌قدر کافی شیرین و جذاب باشد، نه آنکه با قلاب جوایز و قرعه‌کشی، گردشگر صید شود. تجربه‌ی جهانی نشان می‌دهد آنچه گردشگر را بازمی‌گرداند، کیفیت خدمات، آرامش مقصد، تنوع برنامه‌ها و اطمینان از آینده است، نه بخت‌آزمایی‌های لحظه‌ای.

با این حال، نباید فراموش کرد که مدیریت جدید سازمان منطقه آزاد کیش و تیم گردشگری آن، در آغاز راه هستند و تلاش دارند با ایده‌های متنوع، فضای راکد و خاکستری سال‌های گذشته را تکان دهند. اگرچه برخی طرح‌ها ممکن است بیشتر رنگ‌وبوی تبلیغاتی داشته باشند، اما همین تلاش برای جلب توجه و بازگرداندن نشاط به جزیره، خود گام نخستین است.

انتظار می‌رود مدیرعامل و معاون گردشگری، همانگونه که در این مدت کوتاه نشان داده اند، با نگاه عمیق‌تر به توسعه‌ی زیرساختی و سرمایه‌گذاری پایدار، جشنواره‌ها و رویدادها را به فرصت‌های واقعی بدل کنند؛ فرصت‌هایی که نه فقط هیجان مقطعی، بلکه رونق ماندگار برای مردم و فعالان اقتصادی کیش به همراه داشته باشد.

امروز بیش از هر زمان دیگر، کیش نیازمند برنامه‌ای جامع است که در آن، اقتصاد گردشگری، سرمایه‌گذاری بخش خصوصی و اعتماد عمومی دست در دست هم دهند. آنگاه سفر به جزیره، خود پاداشی خواهد بود که نیازی به قرعه‌کشی ندارد.

برای حل مشکل بلیط های گران هواپیما، شاید ابزارهای لازم در اختیار سازمان منطقه آزاد کیش نباشد. کمبودهای شدید در ناوگان هوایی کشور، مافیای چارتر و جذابیت اقتصادی مقاصد خارجی برای شرکت های هواپیمایی باعث شده است که کیش، گاهی در تنگنا قرار بگیرد. البته در روزهای اخیر شاهد رشد نسبی پروازها به مقصد کیش هستیم ولی قیمت ها، همچنان بالاست و به خصوص کیشوندان دچار مشکل هستند.

فروش شماره های مسافران از مبدا، تریپ بگیرها و مشاوره دهندگان مغرض، باعث بدبینی گردشگران به کیش می شوند. راه حل آن، استفاده از ابزارهای نوین و پلتفرم های گردشگری جذاب است.

سیستم حمل و نقل کهنه کیش، در حال به روزرسانی و نو شدن است. لازم است ضمن تسریع و تسهیل این موضوع، بر خدمات حمل و نقل نیز نظارت جدی صورت گیرد.

با وجود افزایش سرسام آور نرخ دلار و درهم و همچنین مشکل تحریم ها، بازارهای کیش باید مانند سابق به دنبال کیفیت و اصالت کالاها باشند. جذابیت خرید از بازارهای کیش، در حال کمرنگ شدن است. باید به دنبال راه حل های نوین و بازگشت جذابیت ها بود.

تنوع مجموعه های گردشگری باید افزایش پیدا کند و به جای برج و خانه سازی، به ریل گردشگری باز گردیم. برعکس حجت عبدالملکی که می گفت همه کیش را باید بسازید، باید گفت نه زیست بوم کیش و نه زیرساخت ها و نه افق آینده آن، اجازه نمی دهد که از حد معقولی، تعداد ساکنان آن بیشتر شود.

رویدادهای فاخر و جذاب، باید جای رویدادهای روتین و کم کیفیت را بگیرد. با وجود همه سنگ انداری ها، فشارها و تخریب ها، باید کنسرت های درجه یک ایرانی و خارجی، حراج های آثار نفیس و کلکسیونی، همایش های علمی، اقتصادی، ورزشی، هنری و فرهنگی و انواع رویدادهای بی مانند برای کیش تعریف شده و از برگزار کنندگان آن حمایت شود.

کیش را تفاوت هایش، کیش کرده است و باید تلاش کنیم تا هر روز این تفاوت ها نسبت به سرزمین اصلی پررنگ تر شود. این جزیره رویایی ماست