در تاریخ هر سرزمین، نام‌هایی هستند که با مرورشان بوی خاطره و ریشه به مشام می‌رسد. نام‌هایی که فقط «صاحب سرمایه» نیستند، بلکه «سازنده‌ تاریخ»اند. در جزیره کیش، یکی از این نام‌ها بی‌تردید مسیح‌الله صفا است؛ مردی که بیش از سی و پنج سال از عمر خود را بی‌هیاهو، وقف آبادانی و رونق جزیره کرد و هنوز هم با وجود همه سختی‌ها، دل از این خاک و دریا نبریده است.

او از نخستین کسانی بود که درست پس از پایان جنگ تحمیلی، در روزگاری که کیش هنوز جاده درست، هتل استاندارد یا حتی برق پایدار نداشت، تصمیم گرفت همه دارایی‌اش را به امید ساختن آینده‌ای روشن به این جزیره بیاورد. صفا در همان سال‌ها با هزینه‌ای حدود ۱۳۰ میلیون تومان – که امروز معادل ده‌ها میلیارد تومان است – یکی از معدود هتل‌های جزیره را بازسازی کرد؛ در حالی که می‌توانست در تهران یا هر شهر بزرگی، با همان پول چندین ملک و هتل نو بسازد و مالک آن باشد.

اما او ماند و ساخت؛ چون به قول خودش، «در آن روزها، در فکر ثروت اندوزی نبودم، به عشق مردم و جزیره کار می‌کردم.» او روایت می‌کند که در دوران بازسازی، بسیاری از مسافران به دلیل کمبود هتل، شب‌ها روی سکوهای بازار فرانسه می‌خوابیدند. همین تصویر تلخ کافی بود تا او تصمیم بگیرد برای رفاه گردشگران، از مال و آسایش خود بگذرد.

سال‌ها بعد، با وجود آنکه وعده‌های مسئولان وقت برای واگذاری مالکیت هتل عملی نشد و حتی اجاره‌ها به شکل ناگهانی چند برابر شد، باز هم صفا دست از کار نکشید. او در دوران کرونا، زمانی که صنعت گردشگری زمین‌گیر شد و بسیاری از سرمایه‌گذاران عطای کار را به لقایش بخشیدند، خانه شخصی‌اش را فروخت تا چراغ هتل خاموش نشود.

این‌ها فقط خاطره نیست؛ سندی است از «عشق به کیش». عشقی که در قالب ساختمان و تابلو و آمار نمی‌گنجد، بلکه در رگ‌های انسان‌هایی چون مسیح‌الله صفا جاری است.

اما این روزها، شنیدن خبر مشکلات تمدید اجاره هتل گلدیس – همان بنای خاطره‌انگیز و نمادین گردشگری کیش – و اعمال فشارهای مختلف، دل هر دلسوزی را به درد می‌آورد. آیا رواست که مردی که بخش بزرگی از عمر و سرمایه‌اش را صرف ساختن جزیره کرده، امروز دغدغه‌مند تمدید اجاره، فشارهای اداری و سوء استفاده ها باشد؟

از مدیرعامل محترم سازمان منطقه آزاد کیش انتظار می‌رود با همان نگاه هوشمندانه و خیرخواهانه‌ای که در حمایت از کارآفرینان جزیره نشان داده‌اند، برای این سرمایه‌گذار پیشکسوت، تصمیمی ویژه و انسانی بگیرند.

و بر ما – رسانه‌ها، فعالان اقتصادی و مردم کیش – واجب است که تمام‌قد از پیر عاشق جزیره دفاع کنیم. چون اگر امروز صفا تنها بماند، فردا دیگر کسی با عشق، دل در گرو این خاک نمی‌گذارد.

مسیح‌الله صفا فقط یک سرمایه‌گذار نیست؛ او بخشی از تاریخ زنده‌ی کیش است.

و تاریخ، فراموش نمی‌کند که چه کسانی ساختند… چه کسانی تماشا کردند و چه کسانی فقط بردند.