در روزهای اخیر، رفتار نامناسب سرپرست هیأت موتورسواری و اتومبیلرانی کیش با خبرنگاران پایگاه خبری–تحلیلی «اندیشه کیش» بار دیگر ما را به یک واقعیت متأسفانه تکراری رساند؛ مظلومیت رسانه در جزیرهای که قرار بود الگوی نظم، احترام و مدیریت حرفهای باشد.
اکثریت خبرنگاران این جزیره سالهاست بدون وابستگی، بدون مزد و مواجب گرفتن از نهادها و افراد، و تنها با اتکا به اصول حرفهای تلاش میکنند روایت دقیق، منصفانه و پاسخگو از رویدادهای کیش ارائه کنند. طبیعی است که چنین رسانهای – که نه در پی رانت است و نه معامله پشت پرده – برای برخی، خوشایند نباشد. اما آنچه نگرانکنندهتر از اصل توهین است، عدم واکنشی مسئولان سازمان منطقه آزاد کیش در برابر این رفتار است.
انتظار میرفت سازمانی که همواره بر اهمیت «تعامل با رسانهها» تأکید میکند، در چنین مواردی حداقل موضعگیری شفاف داشته باشد؛ چه رسد به اقدام عملی برای جلوگیری از تکرار این رفتارها. اما سکوتی که تاکنون شاهد آن هستیم، نه تنها کمکی به آرامسازی فضا نکرده، بلکه این پرسش جدی را ایجاد کرده است که آیا توهین به خبرنگار، خط قرمز مدیران این جزیره است یا خیر؟
این اتفاق زمانی اهمیت بیشتری پیدا میکند که آن را در کنار انتصاب افراد فاقد صلاحیت در برخی مسئولیتها و رشد رفتارهای غیرحرفهای در حوزههای مختلف قرار دهیم. رویداد اخیر درگ نیز نمونهای روشن از این نابسامانی بود؛ آبروریزی برای کیش در سطح ملی با برگزاری برنامهای بینظم، پرحاشیه و غیرقابل دفاع. پرسش اینجاست: آیا چنین سطح نازلی از مدیریت، نتیجه همین انتخابهای غیرکارشناسی نیست؟
اندیشه کیش باور دارد که رسانه، دشمن هیچ مدیری نیست؛ بلکه دیدهبان مردم است. احترام به رسانه، احترام به افکار عمومی و حق دسترسی جامعه به اطلاعات دقیق است. توهین به خبرنگار، تنها توهین به یک فرد نیست؛ تعرض به شان اطلاعرسانی و حق مردم برای دانستن است.
سکوت امروز، حتماً فردا هزینه خواهد داشت.
از مسئولان سازمان منطقه آزاد کیش انتظار میرود برای حفظ شأن جزیره و دفاع از حقوق رسانه، موضعی روشن، قاطع و قانونی اتخاذ کنند تا چنین رفتارهایی تکرار نشود.
کیش، جزیرهای با ظرفیتهای بزرگ است؛ شایسته نیست که با سوءمدیریتها و بیتوجهیها، چهره آن مخدوش شود.




