در روزهایی که کیش می‌کوشد دوباره روی ریل توسعه بایستد، ناگهان «دو ماراتن»T همان رویدادی که چند سال است با همین سبک و همین پوشش و همین شیوه برگزار می‌شود، توسط عده‌ای تبدیل شده به چماقی برای کوبیدن سر کیش و مدیرعاملش. گویی یک‌شبه فهمیده‌اند که این مسابقه همان «خطر فرهنگی» بزرگی‌ست که سال‌ها از دیدشان پنهان مانده بود!

حقیقت اما روشن‌تر از آن است که بتوانند پشت موج‌سازی‌های رسانه‌ای پنهانش کنند: پوشش شرکت‌کنندگان هیچ تفاوتی با سال‌های قبل نداشت، اما این‌بار «اراده تندروها» برای زمین‌گیر کردن کیش، جزم‌تر از همیشه است.

بازیگر اصلی این نمایش هم تنها بیرون از جزیره نیست؛ برخی ذینفعان داخل کیش، خوراک اولیه این حمله سازمان‌یافته را با ذوق‌زدگی آماده کردند؛ همان‌ها که یا از بازگشت به میز و مسند محروم شده‌اند و یا خواسته هایشان برآورده نشده است و با هر بهانه‌ای از تضعیف مدیریت فعلی استقبال می‌کنند. برایشان فرقی ندارد توسعه کیش قربانی شود یا آبروی منطقه مخدوش؛ مهم این است که «قدرت» دوباره به دستشان برسد.

در این میان، افکار عمومی باید بداند که حمله این روزها به کیش، نه از جنس «دغدغه فرهنگی» است و نه دفاع از ارزش‌ها. این یک پروژه سیاسی–اقتصادی است که با هر اتفاق کوچک یا بزرگ، کلید می‌خورد؛ امروز ماراتن بهانه است و فردا با هر رویدادی که بتواند تیترسازی می کنند.

کیش در سال‌هایی که بسیاری فقط شعار دادند، با همین رویدادهای ورزشی، فرهنگی و گردشگری توانست تصویر متفاوتی از خود در کشور و منطقه بسازد. حالا همان فعالیت‌ها شده‌اند «جرم»، اما فقط برای کسانی که از رونق کیش ضرر می‌کنند.

و امروز بیش از هر زمان دیگری، فعالان اجتماعی، اقتصادی و رسانه‌های کیش باید هوشیار باشند؛ نباید اجازه دهند این موج‌سازی ساختگی، کیش را به عقب و به دوران رکود، بی‌برنامگی و انفعال گذشته برگرداند. سکوت در برابر این جریان، یعنی پذیرش ضربه‌ای که نه فقط بر مدیریت فعلی، که بر آینده جزیره وارد می‌شود.

کیش حق دارد که بدود، رشد کند و پیش برود. و این مسئولیت همه ماست که نگذاریم به بهانه‌هایی چنین کوچک، آینده‌ این گوهر کمیاب میهن، قربانی بازی‌های پشت‌پرده شود.