گاهی تاریخ، قبل از آنکه با صدای آژیر آغاز شود، با نشانه‌ها هشدار می‌دهد. نشانه‌هایی که اگر نادیده گرفته شوند، هزینه‌هایشان بسیار سنگین‌تر از خود بحران خواهد بود.

کیش در ماه‌های گذشته، روزهای آسانی را پشت سر نگذاشت. محدودیت‌های پروازی، کاهش ورود گردشگر، رکود بازار، افت فروش، تعطیلی یا نیمه‌تعطیلی بسیاری از کسب‌وکارها و فشار مضاعف بر فعالان اقتصادی، تنها بخشی از خسارت‌هایی بود که این جزیره متحمل شد. تازه چند روزی است که با برقراری محدود پروازها، کورسوی امیدی برای بازگشت رونق دیده می‌شود؛ اما تحولات اخیر منطقه و افزایش تنش‌های نظامی، بار دیگر سایه نگرانی را بر اقتصاد جنوب کشور انداخته است.

در چنین شرایطی، شاید بدترین تصمیم، رفتار کردن بر اساس احساسات باشد.

اگر روزهای سخت‌تری در پیش باشد، آن‌هایی دوام خواهند آورد که از امروز برای فردا آماده شوند.

کمربندها را باید محکم بست؛ نه از سر ترس، بلکه از سر تدبیر.

فعالان اقتصادی باید نقدینگی خود را مدیریت کنند و از ورود به تعهدات سنگین و سرمایه‌گذاری‌های پرریسک پرهیز کنند. امروز، حفظ سرمایه، گاهی مهم‌تر از افزایش آن است.

بازاریان و صاحبان کسب‌وکار باید بیش از هر زمان دیگری به هم نزدیک شوند. رقابت‌های فرسایشی، تخفیف‌های غیرمنطقی و اختلافات صنفی، در شرایط بحران تنها همه را ضعیف‌تر خواهد کرد. اقتصاد جزیره زمانی از این گردنه عبور می‌کند که همکاری جایگزین رقابت‌های مخرب شود.

مالکان غرفه ها و منازل، باید شرایط مستاجران خود را درک کرده و با آنها مدارا کنند.

مدیران نیز باید بدانند که در روزهای بحران، سرعت تصمیم‌گیری از خود تصمیم مهم‌تر است. حمایت از کسب‌وکارها، کاهش بروکراسی، تسهیل خدمات، حفظ خطوط حمل‌ونقل، تأمین کالاهای اساسی و اطلاع‌رسانی شفاف، مهم‌ترین سرمایه‌های اعتماد عمومی هستند که نحوه عملکرد مدیرعامل و تیم همراه او در بحران های سالهای اخیر، نسبتا توانسته این اعتماد را حفظ کند..

از سوی دیگر، مردم نیز باید مراقب بازار شایعات باشند. تجربه نشان داده است که در بسیاری از بحران‌ها، خسارت ناشی از اخبار جعلی، کمتر از خسارت خود بحران نیست. آرامش، امروز یک سرمایه ملی است.

کیش ظرفیت‌هایی دارد که بسیاری از شهرهای کشور از آن محروم‌اند؛ زیرساخت‌های مناسب، تجربه مدیریت بحران، جامعه‌ای منسجم و اقتصادی که بارها از فراز و نشیب‌های بزرگ همچون کرونا، تحریم و جنگ عبور کرده است. همین ظرفیت‌ها می‌تواند بار دیگر این جزیره را از روزهای دشوار عبور دهد؛ به شرط آنکه تصمیم‌ها بر پایه عقلانیت، همدلی و آینده‌نگری گرفته شوند.

نمی خواهم ته دل مخاطبان گرامی را خالی کنم، ولی شاید روزهای پیش رو آسان نباشد؛ شاید دوباره با محدودیت‌هایی روبه‌رو شویم و شاید بازار، روزهای کم‌رونقی را تجربه کند. اما هیچ بحرانی ماندگار نیست. آنچه ماندگار می‌شود، شیوه مواجهه ما با بحران است.

امروز، بیش از هر زمان دیگری، به آرامش، همبستگی، برنامه‌ریزی و امید نیاز داریم.

کمربندها را محکم ببندید؛ نه برای توقف، بلکه برای ادامه دادن مسیر و عبور از راه سنگلاخ…

و در آخر آنکه، آینده، متعلق به کسانی است که در سخت‌ترین روزها، امید را با تدبیر همراه می‌کنند.