“ماهی های زیادی در دریا وجود دارد…”
دفعه بعد که این واقعیت را می شنوید، پاسخ این است: “فقط اگر ما به اندازه کافی به اقیانوس های و دریای خود اهمیت دهیم!”

اقیانوس های ما بیش از ۷۰ درصد از سیاره ما را پوشش می دهند. آنها یکی از مهمترین بخش های سیستم های زمین ما هستند زیرا تاثیر مهمی بر الگوهای آب و هوایی ما دارند. این جریان های اقیانوسی همچنین “تسمه نقاله” آب و هوایی و زندگی دریایی غول پیکر هستند که زندگی دریایی را در سراسر اقیانوس های جهان حمل می کنند. طبیعت به خودی خود بازسازی کننده است. زندگی دریایی شامل انواع تنوع زیستی است که به طبیعت در اقیانوس های ما اجازه می دهد تا مولد، انعطاف پذیر و سازگار با تغییرات زیست محیطی باشند. تنوع زیستی دریایی یک اکوسیستم طبیعی را تقویت می کند که زندگی ما را بر روی زمین حفظ می کند، مانند ذخیره کربن یا فیلتر کردن اب. با این حال، اقیانوس و حیات وحش آن با چالش های قابل توجهی مواجه هستند که بقای انها را تهدید می کند و یکی از مهمترین مسائل زباله های پلاستیکی است. در سال ۲۰۲۱، حدود ۷۵ تریلیون تن پلاستیک و میکرو پلاستیک وارد اقیانوس شد و به اشکال مختلف، آلودگی اقیانوس کمک کرد که سیستم اقیانوس را به استانه فروپاشی سوق می دهد. تاثیر زباله های پلاستیکی بر زندگی دریایی ویرانگر است و تخمین زده می شود که سالانه ۱۰۰ میلیون حیوان دریایی به دلیل زباله های پلاستیکی می میرند. علاوه بر افزایش دمای اقیانوس ها و آلودگی پلاستیکی، ماهیگیری بیش از حد ما به طرز غم انگیزی به اسیب شدید اکوسیستم های دریایی و تنوع زیستی ما می افزاید. غذاهای آبزی (یا فقط غذاهای دریایی ساده قدیمی!) می توانند نقش مهمی در تغذیه جمعیت رو به رشد ما در حالی که کاهش انتشار کربن و فشار بر منابع غذایی مبتنی بر زمین داشته باشد، اگر آن به طور پایدار بازتولید شود. تاکید بر “اگر” به شدت مورد نیاز است، زیرا بیش از یک سوم ذخایر ماهی جهانی ما بیش از حد مورد بهره برداری قرار می گیرد. شیوه های ماهیگیری ناپایدار منجر به از دست دادن ۹۰ درصد از تمام ماهی های بزرگ در طول ۵۰ سال گذشته شده است و هر ساله در طول قرن گذشته حدود ۱۰۰ گونه به دلیل فعالیت های انسانی منقرض می شوند. برای ما درخلیج فارس زندگی ساحل نشینان وابسته به غذاهای دریایی هستند. و معیشت و زندگی جمعیت زیادی از مردم جنوب کشور با اقتصاد دریایی و صید صیادی گره خورده است. فعالیت صیادی در جنوب ایران از اهمیت اقتصادی ویژه برخوردار بوده و در حفظ ساختار اجتماعی جوامع صیادی منطقه نیز نقش به سزایی دارد.( بیش از ۳۰۰ هزار خانوار از طریق صیادی ارتزاق می‌کنند)
به عبارت ساده، اگر برای تغییرات اقلیمی و اب وهوایی، پلاستیک ها چاره ای نیندیشیم، وضعیت معیشت مردم به شدت رو به وخامت خواهد رفت. اگر بخواهیم به طور معمول این کسب و کار ها را ادامه دهیم. و حضور میکروپلاستیک ها در اکوسیستم ها و زنجیره های غذایی ما ممکن است وارد جریان خون ما شود و تهدیدی جدی برای سلامت و رفاه ما باشد. سیاست گذاران و دولت ها باید مدیریت دریا را در قلب امنیت غذایی و اقتصادی ما قرار دهند. آینده پایدار و ثبات اقتصاد و معیشت مردم جنوب به شدت وابسطه به اینده نگری و حفظ سلامت محیط زیست دریایی ماست. حقیقت این است که سوابق عملکردی زیست محیطی دولت مردان و مسئولین نشان می دهد که نباید امیدی به انها داشته باشیم (شاعر چه خوب می گوید کس نخارد پشت من جز ناخن انگشت من) لذا معیشت پایدار جوامع محلی و ساحل نشین کشور جز با مشارکت تک تک مردم برای حفظ محیط زیست دریایی و بهره برداری مناسب از ذخایر دریایی حاصل نمی شود.