فکر می کردیم دوران گفتن حرفهایی مانند ساخت لامبورگینی وطنی و جذب ۱۰۰ میلیارد دلار سرمایه خارجی در مناطق آزاد گذشته است. روز گذشته یادداشتی با تیتر «رونق دیجیتال با الگوبرداری از سیلیکون ولی آمریکا» در وبسایت دبیرخانه شورای عالی مناطق آزاد منتشر شد. خطاب به این نویسنده بزرگوار باید گفت: از کدام اقتصاد دیجیتال صحبت میکنید وقتی که سرعت اینترنت، قطعیهای برق، فیلترینگ و زیرساختهای فرسوده، مردم و سرمایهگذاران را خسته کرده است؟ آیا سیلیکون ولی هم هم اندازه ما، ناترازی انرژی و ناترازی پول دارد؟ چند منطقه آزاد ایران درآمد پایدار دارند و زمین فروشی نمیکنند؟ چقدر در پیاده سازی دولت الکترونیک، موفق بودیم؟ لطفا شعار نسازیم در دنیای واقعی زندگیم کنیم!
به عنوان یک تجربه شخصی تلخ که تبعات آن همچنان گریبان گیر من است می گویم: ۶ سال پیش، صحبت از معرفی کیش و رفع مشکلات جذب گردشگران خارجی با استفاده از رمز ارزها، هوش مصنوعی، متاورس و تکنولوژی های نسل چهارم و پنجم صنعتی کردیم. با انگیزه فراوان وارد گود شدیم و سرمایه اجتماعی و مادی خود را پای آن گذاشتیم. جدا از بوروکراسی های اداری و رفتارهای سلیقه ای عمدی و یا نا آگاهانه، عناد و تصمیم گیری مدیری میانی باعث شد علاوه بر از دست رفتن فرصت بی نظیر برای کیش و کشور، لطمات بزرگی به زندگی ما وارد شد که همچنان با بدهی های سنگین آن سر در گریبانیم… ده ها فرد، طرح، ایده در پشت دیوارهای سنگی نا آگاهی و بدنه فشل سازمان های مناطق آزاد از بین رفتند و مدیران فقط در حال شعار دادن و وعده بوده اند. هزاران نخبه وطنی از کشور مهاجرت کردند و ما هنوز در رویا حرف از سیلیکون ولی می زنیم. چند روز است، درگاه های صرافی های رمز ارز ایرانی مسدود شده و ما از اقتصاد دیجیتال سخن می گوییم.
در کجای دنیا با رفع فیلتر واتس آپ و گوگل پلی، مردم باید خوشحال شوند؟ کدام پلتفرم بین المللی به ایرانی ها خدمات می دهد و کشورمان جزو لیست تحریم خدماتش نیست؟
آقای کبیری جوان و پر انگیزه، مدیرعامل سازمان منطقه آزاد کیش، در شرایطی که خاورمیانه به سر می برد، با دلار ۸۲ هزار تومانی، با ایران هراسی و تحریم ها و حجم انبوه نا ترازی، انتظار معجزه در کوتاه مدت را نداریم. ولی انتظار کم کردن بوروکراسی های اداری، پاکسازی تعدادی از مدیران میانی فشل و آلوده در سازمان، استفاده بهینه از ظرفیت های انسانی موجود در کیش برای بهبود امور، حل مشکلات زنجیره گردشگری و ایجاد زیرساخت های لازم برای جذب گردشگر خارجی، حل مشکلات روزمره کیشوندان مانند آموزش و پرورش، درمان، گاز، نوسازی ناوگان حمل و نقل و کاهش هزینه های بلیط هواپیما را داریم.
مردم از شعار خسته هستند و عمل می خواهند. اگر بخواهیم لیست کنیم، هزاران خبر با تیترهای فلان مدیر گفت که باید چنان شود. خواهیم کرد، خواهد شد، آینده ای نزدیک، در دست اقدام است را می توان در آن سیاهه آورد. ولی مردم منتظر تیترهایی مانند شد، انجام شد، بهره برداری گردید، آغاز به کار کرد، اففتاح شد، حل شد و… هستند…
شما یک قدم عملی برای مردم بردارید، مردم صد قدم همراه شما خواهند آمد.




