ماراتن نوبیتکس کیش در شرایطی به یکی از مهم‌ترین آزمون‌های مدیریتی و برندینگ جزیره تبدیل شده که هنوز سایه حواشی ماراتن قبلی از سر کیش کنار نرفته است. بلاتکلیفی در تصمیم‌گیری، تعویق‌های غیررسمی، زمزمه‌های لغو و سکوت‌های پرهزینه، فضایی را ایجاد کرده که بیش از خود رویداد، به اعتبار «کیش به‌عنوان مقصد رویدادمحور» آسیب می‌زند. مسأله اصلی امروز، نه صرفاً یک مسابقه دو، بلکه نحوه ایستادن سازمان منطقه آزاد کیش پای تصمیمات خود و دفاع از برند جزیره است.

تجربه ماراتن قبلی نشان داد که گاهی حاشیه می‌تواند متن را ببلعد. آنچه در افکار عمومی باقی ماند، نه هزاران دونده، نه نشاط اجتماعی و نه ظرفیت گردشگری کیش، بلکه تصاویر تقطیع‌شده، تیترهای جهت‌دار و موجی از حملات رسانه‌ای بود که خیلی زود مسیر را از «رویداد ورزشی» به «مسأله سیاسی و قضایی» تغییر داد. همین تجربه باعث شده امروز، پیش از هر رویداد جدیدی، ترس از تکرار حاشیه، دست مدیران را بلرزاند و تصمیم‌گیری را فرسایشی کند.

اما ماراتن نوبیتکس کیش دقیقاً در نقطه‌ای ایستاده که عقب‌نشینی از آن، هزینه‌ای به‌مراتب سنگین‌تر از برگزاری‌اش دارد. کیش سال‌هاست تلاش می‌کند خود را به‌عنوان جزیره رویدادها، مقصد گردشگری ورزشی و ویترین ایران مدرن معرفی کند. لغو یا معلق‌ماندن پیاپی رویدادهایی مانند ماراتن، یلداران یا برنامه‌های فرهنگی و ورزشی، این پیام را به سرمایه‌گذاران، برگزارکنندگان و حتی گردشگران مخابره می‌کند که کیش، جزیره تصمیم‌های ناتمام است؛ جایی که هر رویدادی ممکن است در آخرین لحظه قربانی فشار بیرونی، حاشیه رسانه‌ای یا بی‌تصمیمی مدیریتی شود.

واقعیت این است که برند کیش، بیش از هر چیز، به «ثبات در تصمیم» نیاز دارد. هیچ رویداد بزرگی بدون ریسک نیست، اما مدیریت حرفه‌ای یعنی پذیرش ریسک و کنترل آن، نه حذف صورت‌مسأله. اگر قرار باشد هر بار پس از یک حاشیه، کل مسیر رویدادمحوری متوقف شود، کیش به‌تدریج جایگاه خود را در رقابت با مقاصد داخلی و منطقه‌ای از دست خواهد داد؛ مقاصدی که دقیقاً با برگزاری مستمر رویدادهای ورزشی و فرهنگی، تصویر خود را در ذهن مخاطب تثبیت کرده‌اند.

سازمان منطقه آزاد کیش در ماجرای ماراتن نوبیتکس، بیش از هر زمان دیگری باید نقش «نهاد حامی برند» را ایفا کند. ایستادن پای برگزاری این ماراتن، به معنای نادیده‌گرفتن حساسیت‌ها نیست، بلکه به معنای مدیریت هوشمندانه آن‌هاست؛ با تعریف چارچوب‌های روشن اجرایی، اطلاع‌رسانی شفاف، هماهنگی نهادی و مهم‌تر از همه، دفاع صریح از حق کیش برای میزبانی رویدادهای ملی و بین‌المللی. سکوت و تعلیق، تنها میدان را برای روایت‌های مخرب و جریان‌های مخالف توسعه باز می‌گذارد.

کیش نمی‌تواند هر دو هفته یک‌بار شاهد لغو یا تردید در برگزاری رویدادها باشد و همچنان انتظار حفظ جایگاه برند خود را داشته باشد. اگر امروز ماراتن نوبیتکس قربانی بلاتکلیفی شود، فردا نوبت رویداد فرهنگی، پس‌فردا جشنواره گردشگری و بعد از آن سرمایه‌گذارانی است که دیگر ریسک حضور در این جزیره را نمی‌پذیرند. دفاع از ماراتن نوبیتکس، در واقع دفاع از «کیشِ رویدادمحور» است؛ کیشی که یا باید با شجاعت مدیریتی مسیر خود را ادامه دهد، یا به‌تدریج از نقشه رویدادهای مهم کشور حذف شود.

اکنون زمان تصمیم است؛ تصمیمی که فراتر از یک مسابقه دو، به اعتبار، آینده و برند کیش گره خورده است.