در بسیاری از نقاط موفق گردشگری جهان، شرکت هواپیمایی فقط یک ابزار حمل‌ونقل نیست؛ بلکه بازوی توسعه اقتصادی، گردشگری و حتی برندینگ آن مقصد محسوب می‌شود. تجربه شهرها و جزایر گردشگری بزرگ دنیا نشان می‌دهد هر جا میان «فرودگاه، ایرلاین و مقصد گردشگری» یک هماهنگی حرفه‌ای شکل گرفته، رشد اقتصادی و جذب گردشگر نیز شتاب گرفته است. این موضوع می‌تواند برای هواپیمایی کیش و آینده جزیره کیش نیز یک الگوی مهم باشد.
یکی از معروف‌ترین نمونه‌ها، Emirates است؛ ایرلاینی که عملاً نقش موتور محرک توسعه دبی را ایفا کرد. دبی سال‌ها پیش متوجه شد بدون دسترسی گسترده و پروازهای منظم بین‌المللی، تبدیل شدن به یک هاب گردشگری و اقتصادی ممکن نیست. امارات با توسعه ناوگان مدرن، اتصال ده‌ها کشور به دبی و تبلیغات گسترده جهانی، میلیون‌ها گردشگر و سرمایه‌گذار را وارد این شهر کرد. امروز بسیاری معتقدند بخش مهمی از برند جهانی دبی، مدیون عملکرد امارات ایرلاین است.
نمونه دیگر Qatar Airways است که نقش مهمی در معرفی و رشد دوحه داشت. قطر با وجود وسعت کم، از طریق توسعه ایرلاین ملی خود توانست به یک مقصد مهم ترانزیتی، گردشگری و تجاری تبدیل شود. این شرکت تنها یک ایرلاین نیست؛ بلکه ابزار دیپلماسی اقتصادی و گردشگری قطر محسوب می‌شود.
در شرق آسیا نیز Singapore Airlines نقش بزرگی در رشد سنگاپور ایفا کرده است. این ایرلاین با کیفیت خدمات، نظم و برندینگ حرفه‌ای، تصویر مثبتی از سنگاپور در ذهن گردشگران جهان ساخته و به رونق اقتصادی این کشور کمک کرده است.
حتی در مقیاس جزیره‌ای، نمونه‌هایی مانند Hawaiian Airlines برای جزایر هاوایی یا Air Mauritius برای کشور جزیره‌ای موریس نشان می‌دهد که یک ایرلاین بومی چقدر می‌تواند در رونق صنعت گردشگری، افزایش اشتغال، توسعه هتل‌ها، رستوران‌ها و ورود سرمایه مؤثر باشد.
تمام این نمونه‌ها یک پیام مشترک دارند؛ هیچ مقصد گردشگری بزرگی بدون شبکه حمل‌ونقل هوایی قوی، پایدار و قابل اعتماد رشد نکرده است.
در این میان، کیش‌ایر نیز می‌تواند نقشی فراتر از یک شرکت هواپیمایی معمولی داشته باشد. جزیره کیش اقتصادی وابسته به گردشگری، تجارت و حضور سرمایه‌گذاران دارد و طبیعی است که دسترسی آسان و پروازهای منظم، یکی از مهم‌ترین عوامل رونق آن باشد.
هواپیمایی کیش از ابتدا فقط با هدف جابه‌جایی مسافر تأسیس نشد؛ بلکه قرار بود بازوی توسعه جزیره کیش باشد. در دهه‌هایی که کیش به‌عنوان منطقه آزاد و مقصد گردشگری نوین ایران در حال شکل‌گیری بود، مدیران وقت به این جمع‌بندی رسیدند که بدون یک شرکت هواپیمایی اختصاصی، توسعه پایدار جزیره ممکن نیست. به همین دلیل، کیش‌ایر متولد شد تا حلقه اتصال کیش با شهرهای مختلف ایران و حتی مقاصد خارجی باشد.
در آن سال‌ها، نگاه به کیش صرفاً یک جزیره تفریحی نبود؛ بلکه پروژه‌ای اقتصادی، گردشگری و بین‌المللی محسوب می‌شد و کیش‌ایر قرار بود یکی از موتورهای اصلی این پروژه باشد. همان‌گونه که امروز بسیاری از شهرهای موفق گردشگری دنیا، ایرلاین اختصاصی و قدرتمند خود را دارند، کیش نیز تلاش کرد با راه‌اندازی هواپیمایی اختصاصی، زیرساخت توسعه خود را تکمیل کند.
در روزهای اخیر، با پیگیری های محمد کبیری، مدیرعامل سازمان منطقه آزاد کیش، مساعدت وزیر اقتصاد و مقامات ارشد دولت، ظاهرا جلوی خصوصی سازی کیش ایر که می توانست منجر به از دست دادن این زیر ساخت ارزنده کیش شود، گرفته شده است.
با کم شدن حواشی و با تغییرات صورت گرفته در راس هرم این شرکت، اگر کیش‌ایر بتواند در دوره جدید با نگاهی حرفه‌ای و تخصصی:
ناوگان خود را تقویت کند،کیفیت خدمات را ارتقا دهد،پروازهای منظم و متنوع برقرار کند،بسته‌های مشترک گردشگری با هتل‌ها و مراکز تفریحی ارائه دهد،و برند جزیره کیش را در سطح منطقه‌ای و بین‌المللی معرفی کند،
می‌تواند به یکی از مهم‌ترین ابزارهای توسعه اقتصادی جزیره تبدیل شود. با وجود تحریم ها، شرایط ارزی و اقتصادی کشور و جنگ های اخیر، کار بسیار سخت، ولی شدنی است.
کیش برای رقابت با مقاصد منطقه‌ای مانند دبی، دوحه یا حتی شهرهای توریستی ترکیه، نیازمند یک شبکه هوایی قدرتمند و قابل اعتماد است. در واقع، هر پرواز موفق به کیش فقط جابه‌جایی مسافر نیست؛ بلکه ورود گردشگر، سرمایه، اشتغال، رونق بازار و جریان اقتصادی به جزیره است.
احیای واقعی اقتصاد کیش، بدون کیش‌ایر قدرتمند، دشوار خواهد بود. کیش‌ایر می‌تواند دوباره به یکی از مهم‌ترین پیشران‌های رونق جزیره تبدیل شود؛ البته به شرط آنکه نگاه مدیریتی به این شرکت، صرفاً عملیاتی نباشد، بلکه توسعه‌محور، اقتصادی و آینده‌نگر باشد.