سالهاست در میدان المپیک کیش، اثری سترگ و کمنظیر از بهمن محصص آرام ایستاده است ، بیهیاهو، بیتابلو، بیمحافظ. مردم از کنار آن میگذرند و هیچکس نمیپرسد این پیکره عظیم چه اندازه ارزش دارد
این مجسمه اثری که ارزش آن، بر پایه برآوردهای کارشناسان، بسیار فراتر از هزاران میلیارد تومان است ارزشی که آن را در جایگاهی بالاتر از بسیاری از آثار شناختهشده قرار میدهد. همین ماه پیش، یکی از آثار پرویز تناولی در حراج تهران به مبلغ ۲۷۰ میلیارد فروخته شد اما در کیش، اثری بهمراتب ارزشمندتر سالهاست در فضای باز، بیمحافظ و بی رسیدگی، در معرض فرسایش قرار دارد.
این بیتوجهی نه تنها شایسته کیش نیست، بلکه نوعی چشمپوشی بر میراث ملی است.
جزیره کیش با رطوبت بالا، بادهای شور، نور شدید خورشید و تغییرات دمایی، محیطی سخت برای نگهداشت آثار برنزی است. این پیکره که در سال ۱۳۵۴ برای مجموعه المپیک تهران ساخته شد، امروز بدون پایه اصلی خود، بدون پوشش محافظ، و بدون محفظه شیشهای یا سایبان، در معرض فرسایش شیمیایی و فیزیکی قرار دارد.
پوششهای محافظ، رزینهای طبیعی، مواد نانو، سایبانهای استاندارد، یا حتی انتقال اثر به یک فضای کنترلشده، همگی راهکارهایی روشن و عملیاند اما هیچکدام تا امروز اجرا نشده است
کیش میتواند با همین یک اثر، گردشگری هنری را رونق دهد. میتواند میدان المپیک را به یک «نقطه دیدار هنر» تبدیل کند. میتواند این مجسمه را به یک مقصد فرهنگی بدل کند. اما تا زمانی که اثر در این وضعیت رها شده است، نه تنها این فرصت از دست میرود، بلکه خطر نابودی آن هر روز بیشتر میشود
❗️هشدار جدی: مبادا «مجسمه کشتیگیران» هم به سرنوشت کشتی یونانی دچار شود
کشتی یونانی زمانی نماد کیش بود امروز تنها خاطرهای زنگزده و فروریخته است. اگر همین مسیر بیتوجهی درباره «کشتیگیران» ادامه یابد، این اثر نیز دیر یا زود به همان سرنوشت دچار خواهد شد با این تفاوت که ارزش هنری و تاریخی آن بسیار فراتر است و جبران نابودیاش ناممکن.
از مدیران، کارشناسان، و تصمیمگیران جزیره انتظار میرود پیش از آنکه دیر شود، برای حفاظت از این اثر اقدام کنند:
• مرمت تخصصی
• ساخت محفظه شیشهای استاندارد
• ایجاد سایبان مقاوم
• نصب تابلوهای معرفی
• و تبدیل میدان المپیک به یک فضای فرهنگیِ شایسته




